Srbija je pogodno tlo za uvođenje depozita koji bi za prve tri godine primene mogao da obezbedi da više od 90 odsto ambalaže završi na reciklaži, smatraju iz britanske konsultantske kuće Eunomia. Ova tema je otvorena još pre pet godina, a konsultacije u okviru formalne radne grupe nedavno obnovljene, u ovom trenutku se i dalje se ne zna da li će i kada biti depozitnog sistema.
Svet je suočen sa nestašicom peska, koja se može ublažiti korišćenjem plastičnog otpada. Istovremeno se sprovode i druga istraživanja upotrebe drugih otpadnih materala u betonu umesto peska, poput usitnjenih starih automobilskih guma ili samlevenog stakla. Stručnjaci ističu da smanjenje potražnje za peskom treba gledati kao deo šireg napora – da se smanji prekomerna potrošnja prirodnih resursa.
Reciklaža jedne tone stakla štedi oko 40% energije i 50% vode potrebne za proizvodnju nove staklene ambalaže, dok se zagađenje vazduha smanjuje za oko 20%, poručuju iz GIZ-a, koji sa operaterima ambalažnog otpada – kompanijama Sekopak, Pakomak i Ekopak i NALEDOM, kao implementacionim partnerom, pokrenula regionalni projekat „Upravljanje staklenom ambalažom na Zapadnom Balkanu“.
Da bi smanjili efekte klimatskih promena u kanadskom gradu Montrealu od 2011. godine koriste stakleni prah za pločnike, a sada grade dva mosta napravljena od recikliranih staklenih flaša.
Depozitni sistem predviđa da građani za jednokratnu i drugu iskorišćenu ambalažu dobiju povraćaj dela novca izdvojenog pri kupovini proizvoda dok su, kod aktuelnog rešenja, proizvođači odgovorni da preko operatera prikupljaju bačeni otpad.
